Velaquí un exercicio máis que propoñemos aos nosos estupendos siareiros/larpeiros: facer versións "actualizadas" dos poemas que máis nos gustan. Como mostra comezamos versionando o texto quizais máis significativo, e moi actual no seu contido, da nosa literatura do Pre-Rexurdimento. ¡Que vos preste, xa estamos agardando os vosos!
A GALICIA
Óu Galicia, Galicia boi de palla
Canta lástima tèn de ti o Gaiteiro!
O aguillon que che menten è de aceiro
E con el muita forza te asoballa.
No lombo teu zorrega, bate e malla
Fasta o máis monicreque ferrancheiro,
E calesquer podenco forasteiro
Te vafa, de vergonza sin migalla!
Agarima alleeira eses ingratos
Ou vívoras que postas ò teu peito
Co ferrete che rompen mil buratos!
Si o sangre teu refugas do teu leito,
Malas novas, madrasta de insensatos,
Dos fillos teus ò amor non tès dereito.
(Xoán Manuel Pintos, 1862)
A MOURINHO (A nosa versión)
Ou, Mourinho, Mourinho, quen te atalla
Se non che vale máis que ser primeiro!
Contaxias a soberbia ao siareiro,
Barullos e liortas sempre a esgalla.
No lombo teu quen bate se escaralla
Pois tes o coiro duro como o aceiro.
Ti reinas rodeado de floreiros:
Florentinos e Valdanos asoballas!
Esquece, ou Mourinho, eses ingratos
Que non valoran xa ben os teus feitos
E din que un tal Guardiola é máis sensato!
Ti sigue así, Mourinho, sempre ergueito,
Salieri de millonarios contratos,
Se fútbol non tes máis, bótalle peito.
